|
|
Związek
Stowarzyszeń Klubów Abstynenta
Województwa Pomorskiego rozpoczął swoją
formalną działalność dnia 15.05.2003r.
Związek tworzą Stowarzyszenia
Abstynenckie z Lęborka, Człuchowa,
Starogardu Gdańskiego, Kolincza, Tczewa,
Malborka, Kwidzyna, Władysławowa,
Czerska, Sztumu.
Niektóre
Stowarzyszenia w swojej działalności
mają staż kilkunasto-letni. W/w
miejscowościach Stowarzyszenia te
zorganizowały i zrealizowały wiele zadań
i programów z zakresu rozwiązywania
problemów alkoholowych. Są to między
innymi: Festyny, Spartakiady, Biegi,
Rajdy Piesze i Samochodowe, Obozy
Rehabilitacyjno – Terapeutyczne, Dni
Trzeźwości, Spływy Kajakowe, Wycieczki
Autokarowe, Piesze i Rowerowe.
Stowarzyszenia prowadzą również
spotkania profilaktyczne dla dzieci i
młodzieży na terenach szkół i swoich
siedzib, prowadzą grupy dziecięce i
młodzieżowe oraz świetlice socjoterapeutyczne.
Organizują czas dla
rodzin, w których jest problem
alkoholowy i są między innymi
zorganizowaną formą rehabilitacji
społecznej dla osób po leczeniu
odwykowym. Rehabilitacji, która ma na
celu doprowadzenie ludzi i ich rodzin do
pełnej trzeźwości i autonomii
funkcjonalnej oraz bytowej.
Nieodzownym ogniwem tej rehabilitacji jest praca
ludzi i ich rodzin na rzecz środowiska lokalnego.
Stowarzyszenia prowadzą bardzo ścisłą
ewidencję swoich członków, ich udziału w
poszczególnych grupach oraz osiąganej przez nich abstynencji.
W skali Województwa jest to ok. 500 członków, co
wraz z rodzinami jest ok. 1800 osobowe
środowisko abstynenckie (nie licząc
dalszej rodziny oraz najbliższe
otoczenie). Odnotowują również jako
dokonania pozytywne zaistniałe zmiany w
życiu, jak na przykład podjęcie pracy,
powrót do rodziny, podjęcie nauki.
Należy również dodać duży potencjał w
zakresie tworzenia wolontariatu na rzecz
środowiska lokalnego, w którym występują
problemy alkoholowe. Członkowie Związku
zaangażowani w sprawach prowadzenia
profilaktyki i rozwiązywania problemów
alkoholowych przepracowali wiele
roboczogodzin społecznie dla dobra
naszego Województwa.
Uzyskiwanie
trzeźwości, często również zintegrowanie
rodziny, powodują niejako samoczynnie
zmiany sposobu wartościowania człowieka,
jego celów doraźnych jak i życiowych.
Szczególne znaczenie mają u nas
działania integrujące rodziny. Zmiany w
zakresie wartościowania celów u ludzi
rozpoczynających abstynencję są widoczne
we wszystkich wymiarach życia:
materialnych – gdzie jest to łatwo
dostrzegalne, wychowawczych – i tu jest
potrzebny czas na naukę, gdyż wychowaniu
podlega w zasadzie cała rodzina oraz w wymiarze duchowym.
Podczas nauki życia w
trzeźwości w naszych Stowarzyszeniach
jedną z zasad jest zmiana tradycji i
obyczajów przez eliminację z nich
alkoholu, przy pozostawieniu – wręcz
pielęgnacji – pozostałych elementów
normalnego życia. Takim przykładem mogą
być tradycyjne spotkania wigilijne,
wielkanocne, obchody rocznicowe i inne.
W czasie tych uroczystości biorą udział
całe rodziny wraz z dziećmi, często z
udziałem osoby duchownej. Te uroczyste,
tradycyjne spotkania są przeżyciem
szczególnie dla dzieci, często powodują,
że to właśnie dzieci stają się w domu
strażnikami trzeźwości, a autorytet
rodziców wyraźnie rośnie.
Cechą charakterystyczną działań Stowarzyszenia
jest zapewnienie człowiekowi
przekraczającemu próg swoistego “mini –
środowiska” wsparcia, które jest dla
niego bardzo ważnym elementem. Jest
wiele powodów, aby pielęgnować pracę
tego “filtra” przed zetknięciem z
otaczającą nas rzeczywistością. Jednym z
nich to niemożliwość zmiany otaczającej
rzeczywistości człowieka chorego i jego
rodziny a także niemożliwość dania
gwarancji dobrego funkcjonowania w
dotychczasowym otoczeniu, które nie
zostało zmienione. I to wszystko stwarza
konieczność poszerzenia środowisk
abstynenckich, które będą w sposób
mądry, racjonalny uczyły człowieka i
jego rodzinę, jak radzić sobie z
problemami alkoholowymi, nie zmieniając
miejsca zamieszkania, pracy.
Związek na
bazie doświadczeń wypracowanych przez
Stowarzyszenia będzie umacniał i
poszerzał środowiska abstynenckie, aby
przez to społeczeństwo naszego
Województwa stało się bardziej
odpowiedzialne nie tylko za siebie, ale
przede wszystkim za wychowanie dzieci i
młodzieży. |